Het zal je maar gebeuren dat je na een avondje stappen, weer bij je positieven komt aan boord van een zeilschip onderweg naar Oost-indië!
Dan komt wel de gedachte bij je boven, had ik borreltjes mij aangeboden door die gulle man bij mij aan het tafeltje maar niet aangenomen!
Rede van Texel
Mijn liefje liet ik achter
Tekst en muziek: Anton Greefkes
Geronselt in de kroeg,
Voer ik het zeegat uit.
Het Oosten tegemoet,
De V.O.C mijn bruid.
Mijn liefje liet ik achter
Daar bij de nieuwe sluis
Zij plengde dikke tranen
Zag zij mij ooit weer thuis?
Refrein: Mijn liefje liet ik achter…
Ik keek waar Tessel lag
Verdween al in de verte.
De duinen die ik zag
Vervulde mij met smerte
Refrein: Mijn liefje liet ik achter…
Hoe was ik hier geraakt
Had ik teveel gedronken
Een vent had mij geschaakt
Aj, 'k voel mijn hoofd nog bonken.
Refrein: Mijn liefje liet ik achter…
Nu was ik hier aan boord
Alleen maar vreemde koppen
Glimlachte naar mijn maat.
Ik kon het niet verkroppen!
Refrein: Mijn liefje liet ik achter…
Het schip zou naar de Oost
Als 't daar wel zou geraken.
Zoveel gevaar wat dreigt.
Ik zal de thuisreis maken
Refrein:Mijn liefje liet ik achter….
Dat ik weer in de kroeg
Vertel al 't gevaar
Dat ik al heb ontmoet
In de Oost en terug naar haar
Refrein:
Mijn liefje wordt mijn bruid
Die zo lang op mij wachtte
Ik kus haar op de mond
Die zo lang naar mij smachtte.
Zwaag 14 januari 2002
©copyright Anton Greefkes