Burlala is een Nedersaksische (Nederduitse) lied met de zelfde thematiek als het het Vlaamse liedje Pierlala ( Pierre lala)
Deze versie komt uit het volksliederenboek: Der Zupfgeigenhanzel.
Op zich een rijke bron van de prachtigste Duitse volksliederen in alle dialecten van Duitsland
Een boek waar ik erg zuinig op ben. Evenals Der Liederschatz
Zelf ken ik dit lied omdat mijn vader dit vroeger vaak zong en ik de melodie mooi vind, mede tengevolge van de kleine modulatie die er inzit
In het boekje in de Prismareeks van Tjaard W.R. de Haan: Balladen vond ik nog het volgende:
Van 'Pierlala' (speelse vervorming van Pierrot'; de commedia dell árte-figuur) geven wij vijftien strofen, omdat het zich zo voortreffelijk leent voor scènische uitbeelding. Vooor de tekst en de melodie hielden wij ons grotendeels J. Kwast, Liederenschat, Rotterdam 6e druk z.j. blz 104-105
Zie ook de versie in het Liederenboek van Groot Nederland, verzameld door F. R, Coers FRzn (boek 2)
Salomon Rusting, in zijn Vol-geestige werken, Amsterdam, 1693, blz 344, geeft een 'Lietje van St- Jutmuts', met de aanduiding óp de vois:" Pier la la lagh in de kist". J. F. Willems, in zijn Oude Vlaemsche liederen(1848), is dan ook van mening dat het lied is opgekomen sedert de invallen van de Fransen onder Lodewijk de XIV (Dat is dus van maart tot september 1678). En hij vervolgt: "De tekst van hetzelfde neemt bij elke nieuwe en gewichtige gebeurtenis een nieuwe vorm aan; doch telkens staat Pierlala uit zijn graf op en spreekt zijn vonnis uit over de plaats hebbende omstandigheden"
Hoezeer Pierlala leeft in steeds weer adere situaties, mag blijken bij Florimont van Duise, Het oude Nederlandsche Lied deel II, blz 1160- 1167 (Waar ook heel wat over melodieën wordt medegedeeld) en in een studie van M. F. Wesemael in Volkskunde , jrg. 72 (1971), blz 234-257.
Pierlala drong zelfs in Duitsland door, waar hij o.a. in studentenliederen voorkomt als Bierlala of Burlala ('burla' is Italiaans voor 'grap'- men denke aan de slotfuga van Verdi opera Falstaff). De
Duitse versie is op zijn beurt weer aangeslagen in de Groninger veenkolonies, waar zich veel Nederduitsers hebben gevestigd.
1. |: As Burlala geboren wöör,
Daar was he noch so lütt. :|
Sien Moder nehm em wull up den Arm
Un leggt em in sien Weeg' so warm.
Refrain:
|:'Deck mi to,' seggt he,
'Deck mi to,' seggt he,
'Deck mi to,' seggt Burlala. :|
2. |: As Burlala in d' School hen keem,
Da wöör he noch so dumm. :|
He wasst ok nich, woans, woans,
Verlaat sik ganz up Hans un Franz.
'Seggt mi to,' seggt he . . .
3. I: As Burlala ranwüssen wöör
en staatschen Keerl hei wöör:I
Sin hoar de wöön em kort afschoan;
Sin Kraag'n de güng em bitt öber de Oan
'Steit mi gout'seggt he . . . .
4. |: As Burlala besopen wöör,
Een Schutzmann keem daher. :|
He faat em glieks an den Kragen,
Un wullt mit em nah de Wachen gahn.
'Laat mi los,' seggt he . . .
5. |: As Burlala up Posten stünn
Wull mit geladen Gewehr, :|
Dunn keem en Keerl ut Frankriek her,
De wullt geern weten, waar Düütschland wöör.
'k Scheet di doot!' seggt he . . .
6. |: As Burlala nu storven wöör,
Ganz musestill he leeg. :|
Sien Öllern stunnen an sien Graff
Un wischen sik de Tranen af.
'Weent man nich,' seggt he . . .
7. |: As Burlala in'n Himmel keem,
Bi Petrus klopp he an, :|
Und seggt, 'Ach, lever Petrus mien,
Laat mi doch in den Himmel rin,
Maak mi up,' seggt he . . .
8. |: As Burlala in'n Himmel wöör,
De Herrgott spraak to em: :|
'Ach, Burlala, nu segg mi,
Wo gefallt di dat in'n Himmel bi mi?'
'Nu, dat geiht!' seggt he . . .